ArkheDijital

Beyond the Visible World In Japanese traditional culture, the world inhabited by human beings is not limited to what the eye can see. It is believed that other entities dwell in the depths of forests, along riverbanks, on mountain paths, and in the dark corners of old houses. Sometimes a fox takes human form, sometimes a strange creature emerges from a river, and sometimes an everyday object used for years acquires a will of its own. These beings are known in Japanese traditional culture as yokai . The word yokai is a broad concept encompassing supernatural creatures, enigmatic spirits, and entities associated with inexplicable phenomena. Not all of them are malevolent; some bring harm to humans, some play tricks, while others simply inhabit their own world. An important place in the roots of yokai culture is held by the relationship the Japanese people established with nature. In the Shinto tradition, mountains, rivers, forests, and rocks carry spiritual meanings. The association of ...

Görünen Dünyanın Ardında Japon halk kültüründe insanın yaşadığı dünya, yalnızca gözleriyle görebildiği şeylerden ibaret değildir. Ormanların derinliklerinde, nehirlerin kıyısında, dağ yollarında ve eski evlerin karanlık köşelerinde başka varlıkların da yaşadığına inanılır. Bazen bir tilki insan biçimine girer, bazen bir nehirde tuhaf bir yaratık ortaya çıkar, bazen de yıllardır kullanılan eski bir eşya kendi iradesine sahip olur. Bu varlıklar, Japon halk kültüründe yokai adıyla bilinir. Yokai sözcüğü; doğaüstü yaratıkları, esrarengiz ruhları ve açıklanamayan olaylarla ilişkilendirilen varlıkları kapsayan geniş bir kavramdır. Hepsi kötü niyetli değildir. Kimi insanlara zarar verir, kimi şakalar yapar, kimi ise yalnızca kendi dünyasında yaşar. Yokai kültürünün kökeninde Japonların doğayla kurduğu ilişki önemli bir yer tutar. Şinto geleneğinde dağlar, nehirler, ormanlar ve kayalar manevi anlamlar taşır. Kami adı verilen kutsal varlıkların doğanın çeşitli unsurlarıyla ilişkilendirilmesi, i...

  When we sit down in front of a plate of pasta, Italy is the first thing that comes to mind for most of us. Pasta holds such a powerful place in Italian cuisine that we tend to think this food has belonged to Italy from the very beginning. However, the story of pasta goes much further back. The dough traditions that flourished on different shores of the Mediterranean, trade routes, migrations, and cultural encounters are all inseparable parts of pasta's history. Moreover, the famous narrative connecting the arrival of pasta in Italy to Marco Polo’s journey to China has very little truth to it. When we look at pasta's past, we find not a single geography, but culinary traditions accumulated over centuries. Bringing flour and water together to prepare dough is one of the oldest culinary habits. The diverse utilization of flour obtained from grinding grains became widespread with the development of agricultural societies. However, it would not be accurate to tie the history of pa...

Bir tabak makarnanın önüne oturduğumuzda çoğumuzun aklına İtalya gelir. Makarnanın İtalyan mutfağındaki yeri öylesine güçlüdür ki sanki bu yiyecek başından beri İtalya'ya aitmiş gibi düşünürüz. Makarnanın hikayesi çok daha eskidir. Akdeniz'in farklı kıyılarında gelişen hamur gelenekleri, ticaret yolları, göçler ve kültürel karşılaşmalar makarnanın hikâyesinde birbirinden ayrılmayan parçalarıdır. Üstelik makarnanın İtalya'ya gelişini Marco Polo'nun Çin yolculuğuna bağlayan meşhur anlatınında pek bir ilgisi yoktur. Makarnanın geçmişine baktığımızda karşımıza tek bir coğrafya değil, yüzyıllar boyunca birbirine eklenen mutfak gelenekleri çıkar. Un ve suyu bir araya getirerek hamur hazırlamak en eski mutfak alışkanlıklarından biridir. Tahılların öğütülmesiyle elde edilen unun farklı biçimlerde değerlendirilmesi, tarım toplumlarının gelişmesiyle birlikte yaygınlaşmıştır. Ancak bugünkü anlamıyla makarnanın tarihini doğrudan bu ilk hamur hazırlama yöntemlerine bağldaştırmak doğ...

  Human beings need to eat in order to survive. Yet eating can become much more than the satisfaction of a biological need. Gathering around a table, sharing food, waiting for one another and occupying the same moment in time… These are small acts that often go unnoticed in everyday life, but they play an important role in shaping human relationships. At a table, people share more than food. They share time, attention, stories, silences and sometimes disagreements. Through these seemingly ordinary moments, they become part of one another's lives. Perhaps this is why the table has remained one of the oldest and most enduring meeting places of human communities. But why does eating together matter so much? What distinguishes a meal shared with others from the same meal eaten alone? Eating is one of the most fundamental ways in which human beings relate to nature. Food is gathered, cultivated, hunted, prepared and transformed to meet the needs of the body. Over time, however, human be...

İnsan, hayatını sürdürmek için yemek zorundadır. Fakat yemek yemek, biyolojik bir ihtiyacın karşılanmasından çok daha fazlasına dönüşebilir. Bir masanın etrafında toplanmak, yemeği paylaşmak, birbirini beklemek ve aynı zamana dahil olmak… Bunlar gündelik hayatın içinde çoğu zaman üzerinde durulmayan, ama insan ilişkilerinin kuruluşunda önemli bir yeri olan küçük eylemlerdir. Bir sofranın başında yalnızca yiyecekler paylaşılmaz. Zaman, dikkat, hikayeler, sessizlikler ve bazen de anlaşmazlıklar paylaşılır. İnsanlar birbirlerinin hayatına, en sıradan görünen bu anlarda dahil olurlar. Belki de bu yüzden sofra, insan topluluklarının en eski ve en güçlü buluşma alanlarından biridir. Peki birlikte yemek yemek neden bu kadar önemlidir? Birlikte yenilen bir yemeği, aynı yemeğin tek başına yenmesinden ayıran nedir? Yemek yemek, insanın doğayla kurduğu en temel ilişkilerden biridir. Doğadan alınan, yetiştirilen, avlanan, hazırlanan ve dönüştürülen besinler bedenin ihtiyaçlarını karşılar. Ancak in...

Why does a person long to return home? Is it because we begin to miss a place only after leaving it, or because distance makes us realise that we have left a part of ourselves behind? Perhaps the desire to return home is not simply a longing for a familiar place. We imagine that by returning to somewhere we once knew as home, we might find ourselves again. Homer's Odyssey has revolved around this question for thousands of years. At first glance, it is the story of Odysseus's long and perilous journey back to Ithaca after the Trojan War. Yet the enduring power of the poem lies not so much in the creatures encountered along the way, the interventions of the gods, or the adventures in which the hero relies on his ingenuity to survive. It lies in the questions these experiences raise about human nature. In the ancient Greek world, the word nostos , meaning homecoming, referred to more than the completion of a journey. Returning to one's birthplace or homeland meant confronting...