Günün nasıl geçtiğini anlamadığımız zamanlar vardır. Sabah yapılacaklar listesiyle başlar, bir iş diğerini izler, araya birkaç telefon görüşmesi, cevaplanması gereken mesajlar, yetiştirilmesi gereken işler girer. Akşam olduğunda yorgun düşmüşüzdür. Gün boyunca durmadan bir şeylerle ilgilenmiş, pek çok işi tamamlamışızdır. Fakat bütün bunların arasında kendimize ait ne kaldığını sormak aklımıza bile gelmez. Zamanımızı çoğu zaman yapılacak işlere göre düzenliyoruz. Bir yere yetişmek, bir işi bitirmek, bir sonraki aşamaya geçmek… Dinlenmeyi bile bazen başka bir güne daha iyi çalışabilmek için gerekli bir ara gibi görüyoruz. Sanki hayat, tamamlanması gereken uzun bir görevler listesinden ibaret. Oysa insan yalnızca işlerini tamamlayarak yaşamıyor. Bir kitabın birkaç sayfasında oyalanmak, uzun zamandır görmediği biriyle konuşmak, bir ağacın gölgesinde oturmak, hiçbir yere yetişmek zorunda olmadan yürümek de hayatın kendisine ait. Bunların bir sonuca ulaşması, bir işe yaraması ya da bi...
ArkheDijital | A Mind Diary