Ovidius'un Metamorfozlar eserinde ölümsüzleştirdiği Narkissos efsanesi, genellikle kişinin kendine duyduğu kör hayranlığın, ölçüsüz kibrin ve kendini beğenmişliğin hikâyesi olarak anlatılır. Oysa bu masal, bundan çok daha derin bir meseleyi anlatır: İnsan kendi görüntüsüne kapıldığında dünyayla, başkalarıyla ve nihayetinde kendi gerçekliğiyle kurduğu ilişkiyi nasıl kaybeder? Bugün bu hikâyeyi yeniden okumak için ormanlarda berrak su birikintileri aramamıza gerek yok. Cebimizde taşıdığımız telefonlar, sosyal medya profillerimiz ve sürekli yenilenen dijital görüntülerimiz, Narkissos'un suya eğildiği o kadim aynanın çağdaş biçimlerine dönüştü. Belki de antik dünyanın bu hikâyesi, dijital çağın insanına hiç olmadığı kadar yakın. Hikâye, Narkissos'un doğumuyla başlar. Nehir tanrısı Kephisos ile su perisi Liriope'nin oğludur. Daha bebekken olağanüstü güzelliğiyle dikkat çeker. Annesi, oğlunun uzun bir ömür sürüp sürmeyeceğini öğrenmek için geleceği gören bilge Tiresias'a...
ArkheDijital | A Mind Diary