İnsanın kendine dair kurduğu en büyük hayallerden biridir sıfırdan başlamak. Zihnimiz yorulduğunda, hayat bizi bir çıkmaza sürüklediğinde, geçmişi buruşturup bir kenara atabileceğimizi düşünürüz. Yeni bir ev, başka bir şehir, farklı bir ülke, belki de bambaşka bir hayat... Sanki bütün bunlar bizi geçmişimizden ayıracak, zihnimizdeki eski yazıları silecek ve önümüze bembeyaz bir sayfa koyacaktır. Tabula rasa , yani boş levha düşüncesi, bu hayalin felsefi karşılıklarından biri hâline gelir. Oysa levha hiçbir zaman gerçekten boş değildir. Yaşadığımız her deneyim, edindiğimiz her alışkanlık, karşılaştığımız her kayıp ve tanıştığımız her sevinç, bizde bir iz bırakır. Bazı izler zamanla silikleşir, bazılarıysa görünmez hâle gelse bile varlığını sürdürür. Geçmişimiz yalnızca hatırladıklarımızdan ibaret değildir; düşünme biçimimize, seçimlerimize, korkularımıza ve beklentilerimize de yerleşmiştir. Bu yüzden insan, kendisinden bütünüyle uzaklaşamaz. Gittiği yere yalnızca eşyalarını değil, kendi...
ArkheDijital | A Mind Diary